Opis

Wielki Leksykon Uzbrojenia Wrzesień 1939, pt. „Piechota: walka i taktyka cz. 1. Ogólna taktyka walki” autorstwa Dawida Krupopa, który tak rozpoczyna swój tom: „Piechota w okresie poprzedzającym wybuch II Wojny Światowej zajmowała dominującą pozycję w strukturze polskiej armii, co oznaczało, że była zasadniczym, a zarazem najliczniejszym rodzajem broni głównej.
Formacja ta zbudowała swój esprit de corps na polach bitewnych 1920 r. i traktowano ją jako główną siłę armii, zdolną do wykonania wszelkich zadań bojowych. Tak zaprezentowane zadania piechoty podobnie ujmowały ówczesne regulaminy walki, podkreślając, że tylko piechota jest w stanie zdobyć określony teren i zniszczyć przeciwnika. Piechota stanowiła podstawę wszelkich kalkulacji, rozważań teoretycznych i planowania w zakresie polskich możliwości obronnych, a także porównań polskich możliwości z innymi armiami.
Analizując historię i sposób szkolenia żołnierzy Wojska Polskiego II RP można postawić tezę, iż mentalność, karność i spójność w oddaniu sprawie Polski była bardzo ważnym elementem w wyszkoleniu i wychowaniu wartościowego żołnierza piechoty, skorego do poświęceń i szanującego sprawy najwyższej wagi, a jednocześnie potępiającego niesprawiedliwości i totalitarne zakusy sąsiednich krajów.
W okresie II Rzeczpospolitej Polskiej funkcjonowało dobrej jakości szkolnictwo wojskowe, które wychowało odpowiedzialną i doświadczoną kadrę oficerską oraz podoficerską. Bardzo wiele do Wojska Polskiego wnosiły szkoły podchorążych i podchorążych rezerwy, centralne ośrodki szkoleniowe takie jak choćby między innymi Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie czy Ośrodek Wyszkolenia Rezerw Piechoty w Różanie. Wszystko w oparciu o doświadczenia minionych konfliktów, które Polacy w dużej liczbie zebrali na wielu ich frontach (a także w oparciu o myśl rozwoju i podążanie w jego duchu możliwie równolegle z konkurencją w wyścigu zbrojeń).
Smutnym jest fakt, iż jeszcze w 2025 roku, historycy muszą odkłamywać wytwory propagandowe jakie przez 86 lat oddziaływały na historię Wojska Polskiego II Rzeczpospolitej. Pod wpływem propagandy płynącej ze wszystkich kierunków powstało wiele mitów i uogólnień, które przekazują fałszywy obraz lat 1918 – 1939, ze szczególnym naciskiem na Kampanię roku